Dokumentacja
Dyktowanie w VS Code, terminalu i przez SSH
HoldToType pisze tam, gdzie jest kursor. To także edytor, wbudowany terminal, PowerShell, cmd, Windows Terminal i zdalna powłoka przez SSH, bo dla drugiego programu to po prostu wklejenie albo seria naciśnięć klawiszy. Nic nie idzie na serwer, więc na służbowej maszynie to w porządku.
Zaktualizowano · Vitalii Yemets
Jak tekst trafia do programu
Domyślnie rozpoznany tekst idzie przez schowek i Ctrl+V. Windows Terminal, PowerShell, cmd i VS Code to przyjmują. Tam, gdzie Ctrl+V znaczy coś innego, na przykład w sesji vim przez SSH, albo w polu, które odmawia wklejenia, przełącz na tryb pisania w Sterowaniu i zachowaniu: program wysyła wtedy tekst klawisz po klawiszu i każde okno go przyjmuje.
- Edytor. Tekst trafia w miejsce kursora, do bieżącej linii. Mów słowa, które chcesz; słownik zamienia je na identyfikatory.
- Wbudowany terminal. Wklejenie, jak w każdym terminalu. Nic się nie uruchamia, dopóki sam nie naciśniesz Enter.
- SSH. Zdalna powłoka dostaje naciśnięcia klawiszy, więc tryb pisania to bezpieczny wybór dla edytorów po drugiej stronie.
Nazwy, identyfikatory i żargon
Modele mowy piszą słowa tak, jak się je wymawia. Wpis w słowniku zamienia formę mówioną na pisaną: mówisz kube control, dostajesz kubectl; mówisz read me, dostajesz README.md. Zamiany robią to samo z całymi frazami, a polecenia głosowe, jak nowa linia, wstawiają to, co mówią. Lista jest twoja i mieszka w folderze programu, obok config.json.
Jak słownik, zamiany i polecenia się ze sobą składają, opisuje strona reguł.
Tekst na żywo na plakietce
Z Nemotron 3.5 słowa pojawiają się na małej plakietce, gdy jeszcze mówisz, więc błędne słowo widzisz, zanim wyląduje. Plakietka zostaje nad innymi oknami i nigdy nie przejmuje fokusu; kursor zostaje tam, gdzie był w edytorze. Parakeet to wybór dla najmniejszego opóźnienia po puszczeniu klawisza, a strona modeli mówi, w czym każdy jest dobry.
Porządkowanie modelem na twoim dysku
Obróbka końcowa uruchamia mały model językowy na twoim komputerze albo większy na wskazanym serwerze, z promptami, które piszesz. Prompt zamieniający wywołaj funkcję foo z x i y na foo(x, y) to kilka linii. Każdy łańcuch promptów dostaje własny skrót, więc jedna kombinacja klawiszy daje prozę, a inna kod. Strona obróbki końcowej pokazuje wbudowane prompty.
Gdzie działa program
Na twoim procesorze: bez karty graficznej, konta i telemetrii. Dziennik w zakładce System wymienia każde dyktowanie z liczbą żądań sieciowych, a ta liczba to zero. Przenośny folder działa z pendrive'a i z zablokowanego laptopa, na którym nic nie da się zainstalować; informator wymienia każde ustawienie w config.json i lokalne porty, przez które rozmawiają części programu.
Konfiguracja w dziesięć minut
- Zainstaluj z sekcji pobierania albo rozpakuj archiwum przenośne z wydań.
- W kreatorze wybierz Nemotron 3.5 dla tekstu na żywo albo Parakeet dla najmniejszego opóźnienia.
- Otwórz Sterowanie i zachowanie i zdecyduj: przytrzymywać Ctrl+Win czy przełącznik, żeby ręce zostały na klawiszach. Zmień kombinację w Skrótach klawiszowych.
- Dodaj swoje identyfikatory do słownika.
- Jeśli terminal odmawia Ctrl+V, przełącz na tryb pisania; informator wymienia to ustawienie.
Pytania
Czy działa w terminalu VS Code?
Tak. Wbudowany terminal przyjmuje wklejenie jak każdy inny, a nic się nie uruchamia, dopóki nie naciśniesz Enter.
Czy działa przez SSH i w vim?
Tak, w trybie pisania: tekst jest wysyłany jako naciśnięcia klawiszy, więc zdalna strona widzi pisanie. W vim najpierw wejdź w tryb wstawiania.
Czy wysyła mój kod gdziekolwiek?
Nie. Rozpoznawanie jest lokalne, a obróbka końcowa też, chyba że sam wskażesz jej serwer. Dziennik liczy żądania sieciowe na każde dyktowanie.
Wypróbuj w swoim edytorze
Zainstaluj, postaw kursor w pliku, przytrzymaj Ctrl+Win i powiedz linię.